به گزارش واحد خبر روابط عمومی دانشگاه قم، دکتر مجید کافی، عضو هیئت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، در کرسی آزاداندیشی با محوریت «سبک زندگی؛ تلاشی برای تبیین بند ۷ بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی» که با حضور اندیشمندان و صاحب‌نظران امروز چهارشنبه ۲۹ بهمن ۱۴۰۴ در سالن حکمت دانشگاه قم برگزار شد، در ابتدای سخنان خود با تبیین مفهوم سبک زندگی اظهار کرد: سبک زندگی یک مفهوم انتزاعی است. آنچه وجود دارد، مؤلفه‌های سبک زندگی است که در بخش‌های مختلف جامعه دیده می‌شود. یک سیستم و نظام باید پشت سبک زندگی باشد تا آن را محقق کند. باید ببینیم مؤلفه‌های سبک زندگی چه وضعیتی دارند.

وی با تأکید بر ضرورت وجود فرهنگ و سبک زندگی در هر جامعه افزود: جامعه بی‌فرهنگ بی‌معناست و جامعه بدون سبک زندگی نیز بی‌معنی است.

این استاد دانشگاه با اشاره به رویکردهای متفاوت به سبک زندگی گفت: امروزه می‌گویند قیاس فرهنگ‌ها بی‌معناست و بر اساس کارکرد پیش می‌رویم. وقتی آرمان یک بحث دست‌نیافتنی باشد، همیشه بدهکارید. آیا هدف این است که این جامعه را معصوم کنیم؟ هیچ‌وقت این محقق نمی‌شود، چرا که نگاه آرمانی است. اما اگر به دنبال سبک‌ زندگی‌ای بودید که کارکرد داشته باشد، می‌توان آن را محقق کرد تا هویت‌بخشی کند.

وی ادامه داد: باید بحث را روی مؤلفه‌ها برد و بعد بر اساس آن مؤلفه‌ها، دستگاه‌های فرهنگی اجرایی داشته باشیم.

دکتر کافی با اشاره به تعاریف متعدد از فرهنگ تصریح کرد: جامعه‌شناسان می‌گویند فرهنگ ۷۰۰ معنا دارد. وزارت ارشاد، مسجد، آموزش و پرورش و... شما متکفل کدام معنا از فرهنگ هستید؟ این دستگاه‌ها باید «راهبردها و راهکارها» داشته باشند.

عضو هیئت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه با طرح یک نکته کلیدی گفت: فرض کنیم این کارها صورت گرفت، قبل از پیوست فرهنگی باید پیوست اراده جمعی داشته باشیم. ما بهترین برنامه‌ها را داریم اما محقق نمی‌شود، چون اراده نمی‌کنیم آن را. یکی از مشکلات ما این است که آ‌نها چیزی که ما می‌پسندیم را اراده نمی‌کنند.

وی با اشاره به مسئله تکثر در جامعه افزود: در یک جامعه با این همه تکثر نمی‌شود سبک زندگی واحد را اجرایی کرد. نمی‌توان همه را یک شکل کرد.

دکتر کافی به یکی از پرسش‌های مطرح‌شده در جلسه پاسخ داد و گفت: بحث دیگر این است که سبک زندگی از موضوعاتی است که گروه‌ها و فنون مختلف به آن پرداخته‌اند و نباید بین‌رشته‌ای به آن نگاه کرد. چرا گفته می‌شود که در سبک زندگی نظریه نداریم؟ از دید من، هم نظریه دینی و هم نظریه تطبیقی داریم.

این پژوهشگر حوزه فرهنگ در پایان به دو آسیب جدی در این عرصه اشاره کرد و گفت: خیلی از مباحث سبک زندگی در ایران زمین مانده به دلیل آنکه برخورد جناحی با آن می‌شود و این یک معضل است. بعضی از دستگاه‌های ما بحث‌های موازی می‌کنند و این نیز باید رفع شود.