به گزارش واحد خبر روابط عمومی دانشگاه قم، در آیین اختتامیه چهلمین جشنواره قرآن و عترت دانشجویان کشور که به میزبانی دانشگاه قم برگزار شد، حضرت آیت‌الله جوادی آملی(حفظه‌الله) با ارسال پیام تصویری اختصاصی به جشنواره، حاضران را مورد توجه و عنایت قرار دادند.

به گزارش واحد خبر روابط عمومی دانشگاه قم، در آیین اختتامیه چهلمین جشنواره قرآن و عترت دانشجویان کشور که به میزبانی دانشگاه قم برگزار شد، حضرت آیت‌الله جوادی آملی(حفظه‌الله) با ارسال پیام تصویری اختصاصی به جشنواره، حاضران را مورد توجه و عنایت قرار دادند.

متن سخنان آیت‌الله عبدالله جوادی آملی به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم الحمدلله رب العالمین، والصلاة والسلام علی جمیع الأنبیاء والمرسلین، والهداه المهدیین، لاسیما خاتم الأنبیاء، محمد المصطفی، و آله الأطهار، و علی فاطمة الزهراء.

مقدم شما فرهیختگان، علما، بزرگان و اندیشمندان را گرامی می‌داریم و از ذات اقدس الهی مسئلت می‌کنیم که نظام علم‌مدار و دانش‌پرور ما را در سایه ولایت ولیّ خود، تا حضور و ظهور آن حضرت حفظ بفرماید.

قرآن کریم نه‌تنها در بسیاری از آیات خود فرموده است که این کتاب، کتابی جهانی است و برای جهانیان پیام دارد، بلکه آن پیام را نیز به‌صورت علمی و عمیق بیان کرده است.

اگر قرآن کتابی جهانی است، که هست، و اگر برای جهان پیام دارد، که دارد، باید مائده‌ای علمی و معرفتی برای جهانیان باشد.

تنها چیزی که جهانی است و میان گذشته و آینده مشترک است، مسئله فرهنگ است؛ اینکه انسان بداند از کجا آمده، به کجا می‌رود، در چه شرایطی قرار دارد، روح انسان چیست و جامعه چیست.

در قرآن کریم دو بخش از علوم یادآوری شده است. بخش نخست، علوم متعارف است که خدای سبحان درباره آن فرمود: «وَیُعَلِّمُهُمُ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَةَ» این بخش شامل فقه، اصول، حقوق و مانند آن است.

بخش دیگر از علوم قرآنی، معارفی است که در قرآن کریم بیان شده و نه در گذشته و نه در عصر کنونی، هیچ منبع دیگری جز قرآن کریم بیانگر آن‌ها نیست.

خدای سبحان به وجود مبارک پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود که با همه نبوغ و فروغی که دارید، اگر قرآن نبود، به این علوم دسترسی پیدا نمی‌کردید.

به جامعه بشری نیز می‌فرماید که هر اندازه رشد کنید و قدرت علمی پیدا کنید، بدون قرآن به این معارف راه نخواهید یافت.

این بخش دوم از ره‌آوردهای خاص قرآن کریم است که نه‌تنها برای امت اسلامی، بلکه برای جهان بشریت پیام دارد.

خدای سبحان در چند جای قرآن کریم، در کنار تعبیر «وَیُعَلِّمُهُمُ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَةَ»، از تعلیم معارفی سخن می‌گوید که انسان‌ها پیش از آن از آن‌ها آگاهی نداشتند: «وَیُعَلِّمُکُمْ مَا لَمْ تَکُونُوا تَعْلَمُونَ» و درباره وجود مبارک پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) می‌فرماید: «وَعَلَّمَکَ مَا لَمْ تَکُنْ تَعْلَمُ» یعنی خدای سبحان چیزی را به شما آموخت که با همه هوش، استعداد و نبوغ کم‌نظیرتان، بدون وحی برای شما مقدور نبود که آن را فرا بگیرید.

به بیان دیگر، در زیر این آسمان، غیر از قرآن کریم، کتابی نیست که این معارف را به انسان بیاموزد.

اما آن معارف چیست؟ آن معارف، مربوط به ابدیت انسان است. انسان موجودی ابدی است؛ موجودی که نه می‌پوسد و نه از هستی خارج می‌شود.

درست است که انسان از دنیا می‌رود و بدن او می‌پوسد، اما حقیقت انسان همچنان مسافر است؛ از دنیا وارد برزخ می‌شود، از برزخ به صحنه معاد می‌رود و از آنجا، ان‌شاءالله، وارد بهشت می‌شود و برای ابد باقی می‌ماند.

انسان موجودی ابدی است و موجود ابدی، فرهنگ ابدی می‌خواهد. انسان نه سال دارد، نه زمان دارد و نه زمین؛ حقیقت انسان فراتر از این محدودیت‌هاست.

امیدواریم حوزه‌های علمیه، دانشگاه‌ها و جوامع بشری از این معارف بهره‌مند شوند و از هدایت قرآن کریم و حکمت الهی استفاده کنند.

خدای سبحان، پایان همه ما را به خیر و صلاح ختم بفرماید و نظام الهی ما را به ظهور صاحب اصلی آن پیوند دهد.

غفرالله لنا ولکم. والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته.